AKADEMIA NAWYKÓW SKUTECZNEJ POSTAWY

To Solidne Fundamenty Pod Mistrzostwo

Kiedyś usłyszałem przypowieść o sfrustrowanym człowieku, który wsiadł do tramwaju z ciężarem złych myśli.

Mówił sam do siebie głośno i ostro:
– Żona mnie zdradza, pewnie odejdzie.
– W pracy nic mi nie wychodzi, stracę ją.
– Koledzy mnie zawodzą, wszyscy się ode mnie odwracają.
– Ciągle wszystkiego mi mało, nic mi się nie udaje.
– Nikt mnie nie potrzebuje — jestem do niczego.

Stał za nim cicho anioł stróż i notował każde słowo. Tramwaj zatrzymał się, mężczyzna wysiadł i odszedł w swoją stronę, a anioł po chwili pomyślał tylko: „Jakże dziwne życzenia miał ten człowiek.”

Bo przecież – pomyśl — czy to nie były życzenia, tyle że wypowiedziane odwrotnie?
Gdy krzyczysz w myślach:
„Nikt mnie nie potrzebuje” – jakie myśli przyciągasz tym stwierdzeniem?
Gdy nieustannie powtarzasz:
„Wszystko się wali” – czy nie stajesz się architektem własnych upadków?

Ta przypowieść uczy prostego, lecz potężnego prawa:
słowa i myśli kształtują rzeczywistość. Nie chodzi tu o magiczną formułkę, ale o wpływ, jaki ma na nas wewnętrzny monolog.
Jeśli karmimy umysł czarnymi prognozami, zaczynamy je dostrzegać wokół siebie — bo uwaga szuka dowodów.

A jak by to było, gdybyśmy zwyczajnie zaczęli odwracać te nawykowe stwierdzenia? Jeśli zamiast lamentu zaczęlibyśmy siebie pytać: „Co mogę zrobić dziś, by to zmienić?” — świat też zacznie odpowiadać inaczej.

Anioł, który zapisał wszystkie skargi, widział w nich nie tylko żal, lecz i zaproszenie — bo każde słowo jest jak ziarenko, które kiełkuje bez względu na to, czy będziesz siać ziarna zwątpienia, czy ziarna działania i nadziei.

I jeszcze jedno — czasem to, co nazywamy „rzeczywistością”, jest tylko echem naszych najczęstszych myśli i nawykowych postaw, które nie koniecznie idą w parze z naszymi oczekiwaniami.

Może warto wysiąść z tego tramwaju przekonań, przetrzeć oczy i zapytać samego siebie:
„Jak inaczej mogę to zobaczyć?”

Poznaj Moją historię od prawnika do networku